10 Eylül 2015 Perşembe

Sıradan Düzgün Yaşamlar



Ah şu gençler dediler yıllarca. Bizim zamanımızda böyle miydi diye başlayan cümleler kurdular. Bazen terbiyesiz olduk bazen hadsiz. Hatta tembel. Büyüklerimiz her seferinde karşımıza geçip cık cık cık dediler. Böyle olmaz. Bu gençler çok ......  Diyerek boşluğa birsürü etiket yapıştırıp bizi yaftaladılar. Okula gittik geldik zamanla ama tenefüslerde oynadığımız top bile gözlerine battı. Derken biraz daha büyüdük saçımız başımız gözlerine battı. Çünkü onların zamanında böyle değildi. Her şeyi çok iyi düşünen nüyüklerimiz değişenin sadece gençler olmadığını aynı hızda dünyanında değiştiğini yoksaydılar. Ve bizleri hakikaten gençliğimizin baharında daha ağır etiketlerle süslediler. Bizden ümitlerini çoktan kestiler. Zaten tenefüste haytalık yapan çocuklardık. Asiydik. Bunlar normal. Bizden bir baltaya sap olmazdı. 
Derken bir anda her şey biraz daha ciddileşti. Bizler bir üniversite kazanmalıydık ve bir sınava hazırlanmamızı istediler. Sonra gerçekten yarış atı gibi geçirdiğimiz yıllarımız oldu. Artık hayta değildik elimizde kitaplarımızla yürüyorduk. Ama yine beğendiremedik kendimizi. Çünkü konuşmaya kendimizi savunmaya hakkımız yoktu. Ama ile başkadığımızda cümleye, dik kafalılıkla suçlandık her seferinde ve terbiyesiz diye azarlanarak susturulduk. Sadece 5 şık vardı bizler için bir de tehlike anında kırınız yazan toplu taşıma araçları. Sadece bunları da istemediler bizden. Kahve yapmamızı, araba yıkamamızı düzgün olmamızı istediler. Sonra okulu kazandıktan sonra evlenip çoluk çocuğa karışmamızı. Düzgübn ailelerimiz olmalıydı. Sıradan hayatlarımız. Düzgün bir yaşantımız !!! Sahiden düzgün olmak ne demekti? 
Sanırım herkesin yaptığını yapmıyorsan iyi,düzgün,doğru olamıyorsun. Ama ben tüm bu koşuşturmacanın ortasında kaldığımda ilk şunu sormuştum kendime kimse sorgulamıyorsa bu yaptıklarımızı bizler doğruyu mu yapıyorduk yıllardır? 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder